Yenilmez

Yenilmez

Beni saran geceden başka,

Kapkaradır o çukurda baştan başa,

Hangi tanrılar bahşetmişse bana

Şükrediyorum yenilmez ruhum için onlara.

Kötü koşullarda olsam bile

Ne korktum, ne de yüksek sesle ağladım.

Kaderin pervasız darbelerinde bile

Eğilmedi asla, kana bulansa da başım.

Bu gazap ve gözyaşı yerinin ötesinde

Görünmez gölgelerin dehşetinden başka bir şey,

Ve beni bulur o senelerin tehdidi

Bulacaktır da korkusuz.

Kapı ne kadar dar olsa da,

Cezalarım ne kadar ağır olsa da,

Kaderimin efendisi benim,

Ruhumun kaptanı benim.

Out of the night that covers me,

Black as the pit from pole to pole,

I thank whatever gods may be

For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance

I have not winced nor cried aloud.

Under the bludgeonings of chance

My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears

Looms but the Horror of the shade,

And yet the menace of the years

Finds and shall find me unafraid.

It matters not how strait the gate,

How charged with punishments the scroll,

I am the master of my fate,

I am the captain of my soul.

Yazar: William Ernest Henley

Çeviren: İrem Nur Sağın

Kaynak LinkiPoetryFoundation

Leave a comment