Yaşıyorum, ölüyorum, yanıyorum, boğuluyorum

Yaşıyorum, ölüyorum, yanıyorum, boğuluyorum

Yaşıyorum, ölüyorum, yanıyorum, boğuluyorum

Aynı anda soğukluğa ve soğuğa katlanıyorum

Hayat hem çok yumuşak hem de çok sert

Sevinçlere karışmış acı dertlerim var

Aniden gülüyorum ve aynı zamanda ağlıyorum

Ve zevkle birçok keder katlanıyor

Mutluluğum azalıyor ve yine de değişmeden devam ediyor

Birdenbire kurur ve yeşeririm

Böylece aşkın tutarsızlıklarına katlanıyorum

Ve acının en yoğun olduğunu düşündüğümde

Düşünmeden, yine gitti.

Sonra sevinçlerimin kesin olduğunu hissettiğimde

Ve en büyük zevk saatim geldi

Acılarımın yeniden başladığını görüyorum.

I live, I die, I burn, I drown
I endure at once chill and cold
Life is at once too soft and too hard
I have sore troubles mingled with joys

Suddenly I laugh and at the same time cry
And in pleasure many a grief endure
My happiness wanes and yet it lasts unchanged
All at once I dry up and grow green

Thus I suffer love’s inconstancies
And when I think the pain is most intense
Without thinking, it is gone again.

Then when I feel my joys certain
And my hour of greatest delight arrived
I find my pain beginning all over once again.

Yazar: Louise Labe

Kaynak: AllPoetry

Çeviren: İrem Nur Sağın

Leave a comment