Yanan geçmiş yıllar

Yanan geçmiş yıllar

Yutuyor birbirlerini her saniye sözcükler

Tutuşturulmuş koluna kapının, arkadaşın notu,

Transparan kızıl kağıt,

Gökyüzüyle evli

Güve kanatları misali hışırdıyor.

Yarısından fazlası yanıcıdır bir yılın,

Sebze listeleri ve eksik şiirler.

Sabah fırıl fırıl dönen portakallar,

Öylesine küçüktür ki bir taş.

Bir anlığına varken, bir anlığına yok olan,

Bir sessizlik çığlık atar, boşluk bırakır.

En küçük numaralara başladım yeniden

Ayrılıkların ve kayıpların karmaşasındaki

Bir danstır, yapabildiğim tek şey,

Sönen alevlerin ardındaki çatırtısında.

Burning the old year

Letters swallow themselves in seconds.  

Notes friends tied to the doorknob,  

transparent scarlet paper,

sizzle like moth wings,

marry the air.

So much of any year is flammable,  

lists of vegetables, partial poems.  

Orange swirling flame of days,  

so little is a stone.

Where there was something and suddenly isn’t,  

an absence shouts, celebrates, leaves a space.  

I begin again with the smallest numbers.

Quick dance, shuffle of losses and leaves,  

only the things I didn’t do  

crackle after the blazing dies.

Şair: Naomi Shihab Nye

Çeviren: Hicriye Alptekin

Kaynak: PoetryFoundation

Leave a comment