Sonsuza kadar

Sonsuza kadar

Bilmezdim önceleri

Ne derin bir sözcük olduğunu sonsuzluğun.

Bir durgun vuruşudur zamanın

Hiç duymamış olduğum.

Geç öğrenişi ne zormuş;

Öğrenemezmiş gibi yüreği kırgın olmayan,

Fakat bilir umutlu ve güveneni, şüpheli ve korkanı,

Kanayan ve tutuşanı.

Ne geceler büsbütün karanlık,

Ne de gündüzler aydınlık,

Yine de huzur verir bana her biri

Rüyalarımı ve düşlerimi

Bilmezdim önceleri

Ne acı olabileceğini bir sözcüğün,

Beni kayıtsızlığa büren

Hiç duymamış olduğum.

Forever

I had not known before

Forever was so long a word.

The slow stroke of the clock of time

I had not heard.

‘Tis hard to learn so late;

It seems no sad heart really learns,

But hopes and trusts and doubts and fears,

And bleeds and burns.

The night is not all dark,

Nor is the day all it seems,

But each may bring me this relief

My dreams and dreams.

I had not known before

That Never was so sad a word,

So wrap me in forgetfulness

I have not heard.

Şair: Paul Laurence Dunbar

Çevirmen: Hicriye Alptekin

Kaynak: https://poets.org/poem/forever

Leave a comment