Hiç kimseyim ben peki ya sen?

Hiç kimseyim ben peki ya sen?

Hiç kimseyim ben, peki ya sen?

Sen de mi hiç kimsesin yoksa?

O zaman iki kişi olduk – söyleme kimselere!

Bilirsin, yollarlar bizi sürgünlere.

Ne kadar da sıkıcı biri olmak!

Ne kadar da sıradan, bir kurbağa gibi

Meftun bir bataklığa

Söylemek tüm gün ismini.

I’m nobody! Who are you?

I’m nobody! Who are you?

Are you nobody too?

Then there’s a pair of us! – don’t tell!

They’d banish us, you know!

How dreary to be somebody!

How public, like a frog

To tell your name the livelong day

To an admiring Bog!

Şair: Emily Dickinson

Çeviren: Gönül Dayı

Kaynak: PoetrybyHeart

Leave a comment