Çingene

Çingene

Hayatımın korkak ve amaçsız yolculuğu içinde

Henüz açılmış, uzunca patikaların kibri,

Dağlar ardını, sinsi vadileri aştım.

İzim sürülmeyecek çok zaman.

İhtiyatlı kimseciklerin imrenmediği doruklardaki,

İnce çan kuleleri, göller, ışıl ışıl aynalar, sarı tarlalar

Bahsediyorlar erkenden vazgeçmiş ülkelerden. Haydi,

Çabuk! çabuk! ileri. Yabancı birisi beni oraya çağırıyor.

Karşımda, sis kara koruları bürüyor,

Dinlenen müzik berrak akşamlarda

Yankılanıyor kafamın içinde ritimle.

Sabahleyin, ayrılışın çıngıraklarına uyanıyorum,

Yolda! Yeni bir rüzgar saçlarımı yıkıyor,

Ve ben gidiyorum, hiçbir yerde bekleniyor olmamanın gururuyla.

Tsigane

Dans la course effarée et sans but de ma vie

Dédaigneux des chemins déjà frayés, trop longs,

J’ai franchis d’après monts, d’insidieux vallons.

Ma trace avant longtemps n’y sera pas suivie.

Sur le haut des sommets que nul prudent n’envie,

Les fins clochers, les lacs, frais miroirs, les champs blonds

Me parlent des pays trop tôt quittés. Allons,

Vite! vite! en avant. L’inconnu m’y convie.

Devant moi, le brouillard recouvre les bois noirs.

La musique entendue en de limpides soirs

Résonne dans ma tête au rythme de l’allure.

Le matin, je m’éveille aux grelots du départ,

En route! Un vent nouveau baigne ma chevelure,

Et je vais, fier de n’être attendu nulle part.

Yazar: Charles Cros

Kaynak: https://www.poetica.fr/poeme-2062/charles-cros-tsigane/

Çeviren: Kumru İlgin

Leave a comment