Arkadaşlarınızın size bir terapist gibi davranmasını nasıl durdurabilirsiniz?

Arkadaşlarınızın size bir terapist gibi davranmasını nasıl durdurabilirsiniz?

Arkadaşlarımızın tam olarak yanında olacaksak, kendi duygusal dengemizi korumak çok önemlidir.

 Salgın, herkesi -aramızdaki en güvenli olanı bile- el değmemiş bırakmadı. Sağlık, ekonomik ve ırksal eşitsizlik krizlerinin birleşiminin yarattığı stres, görünüşte önemsiz dertlerimizi ve endişelerimizi bile aydınlattı ve şiddetlendirdi. Toplu olarak muazzam bir yaşam değişimi yaşıyoruz ve sonuç olarak destek için iç çevremize aktif bir şekilde yaslanıyoruz.

 Bu, bazen arkadaşlarımızla koltuk terapisti* olmak zorunda kalacağımız anlamına gelir. Aslında kırılganlık göstermek, daha samimi ve kuvvetli arkadaşlıkları teşvik eder. Bununla birlikte, bu yaygın keyifsizlik anında, duygusal bakıcı olmanız için daha sık çağrılabilirsiniz. Araştırmalar arkadaşlığın tükenmişlikle savaşmanın bir yolu olduğunu gösterse de, tek taraflı ilişkiler duygusal yorgunluğa da sebep olabilir.

 New York City’de lisanslı bir evlilik ve aile terapisti olan Racine Henry, “Eğer daha çok alıcı tarafta olan sizseniz, mahvolabilirsiniz” diyor. “Herkesin aradığı fakat ‘Nasılsın?’ ya da ‘Neye ihtiyacın var?’ diye sormadığı kişi olmak yorucu olabilir.”

 Dr. Henry; elbette, sıkıntılı bir zamanda arkadaşlarımızı asla yüzüstü bırakmak istemeyiz, ancak arkadaşlarımız için tam olarak hazır olacaksak kendi duygusal dengemizi korumak çok önemlidir, diyor- ki bu, şu an için önemlidir.

 İşte küresel bir kriz sırasında terapist rolüne bürünmüş gibi hissetmeden arkadaşlarınızı nasıl destekleyeceğinizin yolları:

Arkadaşınızın gerçekten neye ihtiyacı olduğunu belirleyin

Bir arkadaşlıktaki terapist rolünü tipik olarak yerine getiren arkadaş, sevilen biri ona bir yakınma veya endişeyle yaklaştığında problem çözmeye genellikle diz çökmüş gibi bir tepki verir, diyor bir sosyolog ve “Arkadaşlık: Hayatınızı İyileştiren ve Hatta Uzatan Arkadaşlar. ” kitabının yazarı Jan Yager. Hemen tavsiye vermek yerine, arkadaşlarımıza isteğinin sadece dışa vurmak olup olmadığını ya da geri bildirim isteyip istemediklerini sormalıyız, çünkü bazen ‘çözüm istemiyorlar, paylaşmak istiyorlar’ diyor.

 Bu, özellikle her bir kişinin koşullarının farklı olduğu pandemi sırasında önemlidir. Yalnız yaşayan ve başkalarıyla düzenli olarak etkileşimde bulunmayan bir arkadaş, içini dökmek isteyebilirken; bir başkası da bir sosyal aktivite riskini değerlendirmek için sizin tavsiyenizi isteyebilir.

 Arkadaşınız rehberlik etmeniz yerine şefkatli bir kulak arıyorsa, konuşmayı zihinsel olarak kontrol etmeyin. Dr. Yager, “Bunu bana bildirdiğin için teşekkürler” ya da “Bunun başına geldiğine inanamıyorum” gibi doğrulayıcı açıklamaları önerdiğini söylüyor.

 “Hemen, ‘İşte yaşadıklarınla ​​başa çıkmak için yapabileceğin beş şey var’ demenize gerek yok,” diyor.

Sınırlarınızı belirleyin

 Neredeyse bütün ilişkilerde sınırlar; bir kişinin, işin veya faaliyetin her şeyin kapsayıcı hale gelmesini önlemeye yardımcı olur. Dr. Yager, arkadaşlarımız bilerek zamanımızdan ve anlayışımızdan yararlanmadığından dolayı, sorumluluk, dert ortaklığı sağlamak için uygun olduğunda bir çerçeve oluşturmak için kendini tükenmiş hisseden kişidedir diyor.

 Washington, D.C. bölgesinde lisanslı bir klinik psikoloğu ve “Düşüncelerinize Detoks Yapın: İyi Olan İçin Negatif Konuşmayı Bırakın ve Her Zaman İstediğiniz Hayatı Keşfedin” adlı kitabın yazarı olan Andrea Bonior, bir arkadaşımıza geceleri ve hafta sonları ulaşılamayacağımızı söylerken duyarsız veya kötü biri olarak görünmekten kaçınmak normal olsa da, yeniden şarj olmak için zamana ihtiyacımız olduğunu kabul etmenin de önemli olduğunu söylüyor.

 Her gün, “Tamam, işte sahip olduğum öncelikler, işte vermem gerekenler ve işte vermek zorunda olmadığım şeyler,” diye düşünmenin önemli olduğunu belirtiyor.

 Dr. Bonior sınır belirlemenin, dikkatinize bir zaman sınırı uygulamak kadar basit olabileceğini söylüyor. Salgın yaşam tarzı, çocukların uzaktan eğitimini, iş önceliklerinin yanı sıra gözetlemeyi gerektiriyorsa; bir arkadaşınıza hafta boyunca mesajlaşmaya vaktinizin olmadığını, ancak cuma öğle yemeği molasında bir saatlik bir telafi görüşmesi planlayabileceğinizi bildirerek bir çözüm sunun.

Dr. Bonior, “Bu beklentiyi zaman açısından belirlemek, zaman sizi aşırı derecede tüketen yollardan biriyse, yardımcı olabilir.” diyor.

 Kendimize alan yaratarak arkadaşlarımızı terk etmiyoruz. Duygusal açıdan hassas arkadaşınızın her çağrısına cevap vermemekten kaynaklanan suçluluk duygusunu bastırmak için, kendimize o kişinin tek destek hattı olamayacağımızı hatırlatmalıyız.

 “Onların rahatsızlığı ile bir rahatlık geliştirmelisiniz.” Eğer bir arkadaşınız sizi ha deyince aramaya alışıksa ya da siz onun kurtarıcısı olursanız, ve bu dinamiği değiştirirseniz, bence hemen bu konuda bir daha rahat olmayacaklarını ummalısınız – ve onlar buna alışmak zorundadır.

Onların yükünü taşımayın

 Araştırmalar, duygusal empati ya da başka bir kişinin duygularını hissetme becerisinin yakınlığı ifade ettiğini gösteriyor. Bununla birlikte, yine araştırmalara göre, çok fazla empati duygusal tükenmeye neden olabilir. Dr. Bonior, kötü haberlerin yaygınlaştığı bir salgın sırasında anlayış depolarımızın yakında tükenebileceğini söyledi.

 Arkadaşımızla ilişki kurmakta iyi niyetli olsak da, sorunlarının duygusal ağırlığını üstlenmek her zaman bizim yararımıza değildir. Dr. Bonior, arkadaşımızın dertlerinin –ister mesleki, ister ailevi, ister mali veya başka türlü– bize ait olmadığını ve bunları çözme konusunda gücümüzün sınırlı olduğunu belirtiyor.

 “İşleri onlar için daha iyi hale getirmek size kalmış değil.” diyor. “Sadece onlarla bir ilişki içinde olmak ve dinlemeye istekli olmak gerçekten değerli bir şey.”

 Tabii ki, bir arkadaşınız yeterli çocuk bakımı alamama ya da iş bulmada zorluklarla ilgili endişelerini sürekli olarak dile getiriyorsa, sabırlı olun ve ihtiyaç duydukları sürece bunları dışa vurmasına izin verin.

 Normalde olduğundan daha fazla insanın çaresiz olduğu bir durumdayız diyen Dr. Bonior, insanların durumlarını normalde olduğundan daha az değiştirebileceklerini de belirtti.

 Arkadaşınızın depresyonunun veya endişesinin kötüleşmesi durumunda, lisanslı bir danışmana veya başka bir akıl sağlığı uzmanına görünmelerini önerin. Dr. Yager’a göre anahtar; tavsiyeyi bir saldırı gibi hissettirmek değil, yönetecek yeterliliğe sahip olmadığınız bir soruna çözüm bulmaktır.

 Bunu, arkadaşınızın bu öneriyi arkadaşlıktan ve sevgiden dolayı yaptığınızı göreceği şekilde ifade etmelisiniz. Ve arkadaşınızın uğraştığı sorunla başa çıkmak için ihtiyaç duyduğu uzmanlığa sahip olmadığınızı belirtmelisiniz.

Kendinize karşı nazik olun

 Duygusal olarak tükenmiş hissetmek, deneyimlerimizden bağımsız olarak salgın yaşamın normal bir vaziyetidir ve bunalmış hissettiğimizi de kabul etmekte bir sakınca yoktur. Dr. Bonior, sevdiklerimizin korkularını ve zorluklarını ortadan kaldıramayız fakat onların acıları sonucu kendimizi kederli ve aciz hissetmek bizi daha etkili bir arkadaş yapmaz –bunun yerine tam tersini düşünün, diyor.

 “Arkadaşı olarak birini düzeltmek ya da birinin terapisti olmak sizin sorumluluğunuzda değil. Çoğu zaman, bir başkasının acısına şahitlik etmek ve sadece dinlemek yeterlidir.”

Öyleyse sınırlarınızı belirleyin, yeteri kadar uyuyun ve dışarıda yürüyüş yapın. Böylelikle arkadaşlarınız size ihtiyaç duyduğunda onların yanında olabileceksiniz.

*koltuk terapisti: ruhsal bozukluk, duygusal bozukluk veya diğer herhangi bir akıl hastalığı için tavsiye veren ve bilinen psikoloji bilgisi olmayan kişi.

Kaynak: New York Times

Yazar: Allie Volpe

Çevirmen: Ece Bölükbaş

Düzenleyen: Yaren Kardelen Budun

Leave a comment