Annabel Lee

Annabel Lee

Yıllar yıllar evveldi,

Bileceksiniz, genç bir kız yaşardı,

Deniz kıyısındaki bir krallıkta,

Annabel Lee adında;

Ve bu kız başka bir düşünceyle yaşayamazdı,

Sevmek ve sevilmekten başka.

O da, ben de çocuktuk,

Deniz kıyısındaki bu krallıkta;

Ama sevdadan da öteydi bu, karasevda;

Ben ve benim Annabel Lee’m;

Öyle bir sevdaydı ki, cennetteki melekler bile,

İmrenirlerdi bize.

Ve işte uzun zaman önce, tam da bu yüzden,

Deniz kıyısındaki bu krallıkta,

Buluttan bir rüzgar esti,

Dondurdu benim güzel Annabel Lee’mi;

Geldi soylu hısımları,

Götürdüler onu benden,

Tıkmak için onu bir mezara,

Deniz kıyısındaki bu krallıkta.

Meleklerin yarısı bile mutlu değildi cennette,

İmrenirlerdi bize,

Evet! Tam da bu yüzden,

(Herkesin bildiği gibi, deniz kıyısındaki bu krallıkta)

Esti rüzgar buluttan geceleyin

Dondu ve öldü benim Annabel Lee’m.

Ama güçlüydü sevdamız çok daha fazla,

Bizden büyüklerden yaşça,

Üstünlerden başça,

Ne melekler göğün üstünden,

Ne de iblisler denizin dibinden,

Hiçbiri ayıramaz ruhumu ruhundan,

Benim güzel Annabel Lee’mden.

Çünkü ay asla ışımaz,

Getirmeden bana düşler, benim güzel Annabel Lee’mden;

Yıldızlar asla çıkmasa da göğe,

Hissederim güzel Annabel Lee’min, pırıl pırıl gözlerini üzerimde;

Ve işte bu yüzden, uzanırım tüm gece boyunca,

Sevgilimin, sevdiceğimin, hayatımın, gelinimin yamacında,

Deniz kıyısındaki mezarında,

Mezarının yanı başında.

Annebal Lee

It was many and many a year ago,

In a kingdom by the sea,

That a maiden there lived whom you may know

By the name of Annabel Lee;

And this maiden she lived with no other thought

Than to love and be loved by me.

I was a child and she was a child,

In this kingdom by the sea,

But we loved with a love that was more than love—

I and my Annabel Lee—

With a love that the wingèd seraphs of Heaven

Coveted her and me.

And this was the reason that, long ago,

In this kingdom by the sea,

A wind blew out of a cloud, chilling

My beautiful Annabel Lee;

So that her highborn kinsmen came

And bore her away from me,

To shut her up in a sepulchre

In this kingdom by the sea.

The angels, not half so happy in Heaven,

Went envying her and me—

Yes!—that was the reason (as all men know,

In this kingdom by the sea)

That the wind came out of the cloud by night,

Chilling and killing my Annabel Lee.

But our love it was stronger by far than the love

Of those who were older than we—

Of many far wiser than we—

And neither the angels in Heaven above

Nor the demons down under the sea

Can ever dissever my soul from the soul

Of the beautiful Annabel Lee;

For the moon never beams, without bringing me dreams

Of the beautiful Annabel Lee;

And the stars never rise, but I feel the bright eyes

Of the beautiful Annabel Lee;

And so, all the night-tide, I lie down by the side

Of my darling—my darling—my life and my bride,

In her sepulchre there by the sea—

In her tomb by the sounding sea.

Şair: Edgar Allan Poe

Çeviren: Ayşe Gündüz

Kaynak: PoetryFoundation

Leave a comment