Anna Komnini

Anna Komnini

Alexiad’ın önsözünde

Anna Komnini dulluğuna dövünür

Ruhu sersemlemiş “Ve nehirlerin göz yaşları ile” bize söyler

“Gözlerimi ıslattım… heyhat dalgalara”

“heyhat başkaldırılara” hayatındaki

acı yakar onu “kemiklere, iliğe ve ruhun parçalanmasına kadar ” yakar

Ama görünüşe göre gerçek şu ki, bu hırslı kadın sadece bir büyük üzüntüyü biliyordu ;

kibirli yunan kadınına tek bir derin özlemi vardı, (kabul etmese de)

bütün maharetine rağmen asla beceremediği

krallığı elde etmek ; ama küstah John tarafından adeta elinden alınmıştı

Anna Komnini

in the prologue to her Alexiad,
Anna Comnena laments her widowhood.

Her soul is dizzy. “And with rivers of tears,” she tells us

“I wet my eyes… Alas for the waves”

in her life, “alas for the revolts.”

pain burns her “to the the bones and the marrow and the cleaving of the soul.”

But it seems the truth is, that this ambitious woman knew only one great sorrow;
she only had one deep longing (though she does not admit it) this haughty Greek woman, that she was never able, despite all her dexterity,
to acquire the Kingship; but it was taken almost out of her hands by the insolent John.

Şair: Konstantinos Kavafis

Çeviren: Umut Öktem

Kaynak: AllPoetry

Leave a comment