Yeni araştırmaya göre, Amerika Birleşik Devletleri daha çok plastik kullanıyor ve geri dönüşüm için ihraç edilen atıklar genellikle kötü yönetiliyor.

Cuma günü yayınlanan bir çalışmaya göre Amerika’nın kıyı plastik kirliliğindeki payı önceden düşünülenin neredeyse beş katı kadar daha büyüktür.

Science Advances dergisinde yayınlanan çalışma, aynı yazarlar tarafından 2015’te yazılan makalenin devamıdır. Keskin artışa iki etken neden oldu: Amerikalılar eskiye göre daha çok plastik kullanıyor ve Amerika Birleşik Devletleri’nin plastik atık ihracatının yarattığı kirlilik önceki araştırmaya dahil edilmezken, şimdiki araştırmaya dahil edilmiştir.

Kendi geri dönüşüm talepleriyle başa çıkmak için yeterli altyapısı olmayan Amerika Birleşik Devletleri geri dönüştürülebilir atıklarının yaklaşık yarısını ihraç ediyor. İhraç edilen atıkların toplamının yaklaşık %88’inin yolculuğu yetersiz atık yönetimine sahip olduğu düşünülen ülkelerde sona eriyor.

Çalışmanın baş yazarı Sea Education Association (Deniz Eğitim Derneği) Okyanus Bilimi Araştırma Profesörü Kara Lavender Law, bir açıklamasında durumu şu cümlelerle aktardı: “Plastik atıklarımızın ne kadarının düşük değerli, kirletilmiş veya işlenmesi zor olduğu için aslında geri dönüştürülemez olduğunu düşündüğünüzde plastik atıkların çoğunun çevreyi kirletmesi şaşırtmıyor.”

Çalışmada yapılan tahmine göre; Birleşik Devletler çöp atma, büyük miktarda çöp boşaltımı ve yanlış yönetilen çöp ihracatları gibi faktörler aracılığıyla okyanuslara 1,1 ila 2,2 milyon ton arasında plastik atık bırakıyor.

Bu sayılar minimum değerde; araştırma ekibinin bir önceki çalışmasındaki atık tahmininin iki katı, maksimum değerde ise beş katı kadardır.

Ocean Conservancy’de üst düzey yönetici ve çalışmanın yazarlarından olan Nicholas Mallos, maksimum değerdeki tahminin Beyaz Saray ön bahçesini kaplayan ve Empire State binası yüksekliğine ulaşan bir plastik yığınına eşit olabileceğini söyledi.

Bir danışmanlık firması olan DSM Environmental Solutions’da kaynak ekonomisti ve çalışmanın yazarlarından Ted Siegler, değer aralıklarının geniş olmasının sebebini kısmen atıkların bertaraf edilmesi ve toplanmasında iyi kalitede verilerin sağlanabilmesi için gerçek bir standart olmamasına bağlamıştır.

Ted Siegler, araştırmacıların dünya genelinde ülkelerdeki atık bertaraf uygulamalarını değerlendirdiklerini, çevreye sızabilecek en düşük ve en yüksek plastik atık miktarını belirlemede “en profesyonel yargı yetilerini” kullandıklarını belirtti. Bu miktar %25 ile %75 aralığındadır.

Nova Scotia, Halifax’taki Dalhouise Üniversitesi Kaynak ve Çevresel Araştırma Okulu’nda Doçent Doktor olan Tony Walker belediyeler arasında herhangi bir veri standardı bulunmadığı için atık verilerinin incelenmesinin bir “veri mayın tarlası” anlamına gelebileceğini söyledi. Ayrıca, plastik atıklar denizaşırı bir ülkeye gönderildiğinde verilerin hiçbir şekilde kaydedilmediğini de ekledi.

Buna rağmen, çalışmada yer almayan Dr. Walker bir önceki çalışmanın Amerika Birleşik Devletleri’nin plastik kirliliğindeki payını muhtemelen gerçek değerinin altında hesapladığı, güncel çalışmanın daha doğru bir plastik atık hesaplaması sunduğunu belirtti. “Bu verilerle doğru olabilecek en iyi tahmini yaptılar.” dedi ve aralıklı tahminler kullandı. Bu da rakamların tahmini olduğunun altını çizmektedir.

Ülkenin toplam plastik atık miktarının %9’una tekabül eden, Amerika Birleşik Devletleri’nin geri dönüşüm sistemine giren plastiklerin yeni tüketim mallarına geri dönüştürüleceğinin hiçbir garantisi yoktur. Yeni plastik üretmek o kadar ucuzdur ki, sadece belirli pahalı ve üst kalite plastiklerin geri dönüştürülmesi kârlıdır. Bu nedenle, 2016’da ülkenin plastik atıklarının yaklaşık yarısı ülke dışına gönderildi. 2016, yılı atık verilerinin toplandığı son yıldır.

Ancak, 2016’dan bu yana geri dönüşüm alanı değişti. Çin ve Güneydoğu Asya’daki çoğu ülke plastik atık ithalini kabul etmeyi durdurdu. Ve düşük petrol fiyatları, geri dönüştürülmüş plastik atık piyasasını daha da küçülttü.

“Yeni araştırmanın gerçekten altını çizdiği durum, kaynak azaltma konusunu ülkemizde halletmemiz gerektiğidir. Bu da gereksiz ve sorunlu tek kullanımlık plastikleri elemek ile başlar.” diyor Nicholas Mallos.

Yazar: Veronica Penney

Çeviren: Buket Özkan

Düzenleyen: Edip Oktay

Kaynak: The New York Times